Free Web Hosting

อโรมา เทอราฟี (Aroma Theraphy)

คำว่า อะโรมาเทอราฟี (Aroma Theraphy) ภาษาไทยใช้คำว่า สุคนธบำบัด เป็นคำที่มีรากศัพท์มาจากภาษากรีก มีความหมายว่า การบำบัดรักษาร่างกาย และปรุงแต่งอารมณ์ด้วยการใช้กลิ่นหอม หรือเครื่องหอม ช่วยฟื้นฟูร่างกายและจิตใจให้อยู่ในภาวะสมดุล มีสุขภาพที่ดี โดยใช้กลิ่นที่สกัดจากส่วนต่าง ๆ ของพืชที่มีน้ำมันหอมระเหย ในสมัยโบราณมีการใช้น้ำมันหอมระเหยมานานกว่า 6 พันปีแล้ว โดยเฉพาะชาวอียิปต์โบราณที่มักจะนำเนื้อไม้บางชนิดที่มีน้ำมันหอมระเหยมาป่นจนเป็นผงละเอียด เพื่อผสมเข้ากับยางไม้ และเครื่องเทศชนิดต่าง ๆ แล้วจึงนำไปเผาเพื่อบวงสรวงเทพเจ้าแห่งพระอาทิตย์และพระจันทร์ในวิหารอันศักดิ์สิทธิ์ นอกจากนี้ ชาวอียิปต์ยังนิยมนำยางไม้ที่มีกลิ่นหอมเหล่านี้ไปใช้ในการเก็บรักษาซากศพ สำหรับโลกหน้า หรือมัมมี่ หรือชาวกรีกเองก็ใช้น้ำมันหอมระเหยในการแพทย์และผสมในเครื่องสำอาง ซึ่งความรู้เหล่านี้ได้ถ่ายทอดไปยังชาวโรมัน ทำให้มีการใช้เครื่องหอมในพิธีกรรมของกรีกอย่างมากมาย และกลายเป็นสิ่งสำคัญในชีวิตประจำวัน โดยเฉพาะการอาบน้ำ ซึ่งมีการทาน้ำมัน และนวดร่างกายหลังจากอาบน้ำเสร็จแล้ว และมีหลักฐานหลายชิ้นที่แสดงว่า ชาวจีนและชาวอินเดียก็มีความรู้เรื่องการใช้พืชที่มีกลิ่นหอม โดยเฉพาะในตำราอายุรเวท ซึ่งได้ใช้กลิ่นหอมในการบำบัดรักษาหลายๆ รูปแบบ ซึ่งได้รับความนิยมมาจนถึงทุกวันนี้ ก่อนสงครามโลกครั้งที่ 2 น้ำมันหอมระเหยได้กลายเป็นที่รู้จักอย่างแพร่หลาย ภายใต้ชื่อการบำบัดด้วยของหอม หรือ อะโรมา เทอราฟี (Aroma Theraphy) เกิดจากการที่ Dr. Rene Maurice Gattefosse ซึ่งเป็นนักเคมีชาวฝรั่งเศสได้ทำการผสมน้ำหอมอยู่ในห้องทดลอง และเกิดอุบัติเหตุไฟลวกมือในระหว่างทำการทดลอง เขาได้เอามือจุ่มลงในน้ำมันลาเวนเดอร์ จากนั้นเขาจึงพบว่าแผลที่มือหายเร็วขึ้น และทิ้งรอยแผลเป็นไว้น้อยมาก เขาจึงนำคุณสมบัติข้อนี้ไปรักษาทหารบาดเจ็บในสงครามโลกครั้งที่ 2 จึงทำให้ Dr. Rene ได้ชื่อว่าเป็นบิดาแห่งการบำบัดด้วยน้ำหอม ในปี ค.ศ. 1989 ที่ประเทศอินโดนีเซีย ศาสตราจารย์บราทาโนโท ได้ทำการทดลองประสิทธิภาพของน้ำมันหอมระเหยแบบสูตรสำเร็จจากพืชและน้ำมันหอมหลายชนิด ในประเด็นว่ากลิ่นของน้ำมันหอมจะช่วยคู่สมรสได้อย่างไร เขาได้ทดลองกับคู่สมรสที่อยู่ด้วยกันมานาน และเริ่มเบื่อหน่าย โดยการนำน้ำมันหอมระเหยใส่ไว้ใต้หมอน หรือไว้ในห้องนอน ปรากฏว่าการทดลองประสบผลสำเร็จ ทำให้ลดการหย่าร้างลง ซึ่งเป็นผลมาจากกลิ่นทำให้ความรู้สึกทางเพศ และอารมณ์ดีขึ้น ซึ่งได้รับความสนใจจากนักวิทยาศาสตร์มาก น้ำมันหอมระเหยเป็นสารเคมีที่มีอยู่ในเซลล์ของพืช น้ำมันหอมระเหยจะสะสมอยู่ในผนังเซลล์ ซึ่งเป็นผลพลอยได้จากกระบวนการเจริญเติบโตของพืช ทำหน้าที่ป้องกันตัว รักษาแผล และกันการระเหยของน้ำ รวมทั้งใช้ไล่แมลงที่เป็นศัตรู และล่อแมลงเพื่อช่วยในการผสมพันธุ์ น้ำมันหอมระเหยอาจอยู่ส่วนใดส่วนหนึ่งของพืช เช่น ราก ใบ ดอก เปลือก หรือเมล็ด น้ำมันหอมระเหยทุกชนิดจะไม่ละลายน้ำ ถือเป็นอินทรียสาร บางชนิดประกอบด้วยสารประกอบต่าง ๆ ถึง 500 ประเภท แบ่งเป็นกลุ่มใหญ่ ๆ ได้แก่ ฟีนอล (Phenol) แอลกอฮอล์ เอสเตอร์ (Ester) คีโตนส์ (Ketones) แอลดีไฮล์ (Aldehydes) และเทอร์เพนส์ (Terpenes) แม้ว่าสารต่าง ๆ เหล่านี้จะมีอยู่ในพืชแล้ว คนก็สามารถสังเคราะห์ในห้องทดลองได้เช่นกัน แต่จะเกิดผลข้างเคียง และเมื่อนำสารสกัดมาผสมกันแล้วการรวมตัวและการใช้งานก็จะด้อยกว่า คุณภาพของน้ำมันหอมระเหยจะขึ้นอยู่กับแหล่งเพาะปลูกพืชนั้น ๆ และลมฟ้าอากาศ เมื่อเราสูดดม หรือนวดด้วยน้ำมันหอมระเหย หรืออาบน้ำด้วยน้ำมันหอมระเหย กลิ่นจะถูกส่งไปยังสมองส่วนที่เรียกว่า ลิมบิคซิสเต็ม ซึ่งเป็นส่วนที่ควบคุมการเรียนรู้ ความจำ อารมณ์ ความหิว และอารมณ์ทางเพศ ต่อจากนั้น ร่างกายก็จะแปลความหมาย และมีปฏิกิริยาโต้ตอบ เช่น กลิ่นนั้นเป็นกลิ่นที่ชอบ ก็จะสูดดมมากยิ่งขึ้น หรือกระตุ้นความรู้สึกทางเพศ บางกลิ่นก็จะกระตุ้นให้สมองหลั่งสารเอ็นโดฟินที่ช่วยลดความเจ็บปวด หลั่งสารเอ็นเซบฟาลีนทำให้อารมณ์ดี และสารเซโรโทนินที่ช่วยให้ร่างกายรู้สึกสงบเยือกเย็น และผ่อนคลายลงได้ และเนื่องจากน้ำมันหอมระเหยส่วนใหญ่จะมีคุณสมบัติในทางต้านเชื้อแบคทีเรียและไวรัสบางชนิด บางชนิดมีฤทธิ์เป็นยากระตุ้น หรือเป็นยานอนหลับ

บทความนี้อ้างอิงจาก :
www.Thaiherbclub.com